Urodził się 2 kwiet­nia 1914 roku w Ja­błonicy Polskiej k. Krosna. Wstąpił do Towarzystwa Jezu­sowego 4 sierpnia 1931 roku. Jedena­ście lat później, po studiach zakonnych otrzymał święcenia kapłańskie w ka­plicy Matki Bożej Królowej Polski na Jasnej Górze z rąk bpa Teodora Kubiny. Młody, gorliwy, palący się do pracy duszpasterskiej 35. letni kapłan o głębokim życiu duchowym i wielkiej wraż­liwości artystycznej namalował w 1943 r. w swojej rodzinnej miejscowości wizerunek Chrystusa dźwigającego krzyż. Nie zdawał sobie sprawy, że ten krzyż tak szybko stanie się jego udziałem. Później namalował jesz­cze wiele obrazów, od których uderza ciepło i piękno przedstawianych postaci. Jako mło­dy kapłan posługiwał na willi oo. Jezuitów w Starej Wsi, był kapelanem szpitala w Gorli­cach i sióstr służebniczek w krynicy.


W roku 1948 występuje jako kapelan anty­komunistycznego oddziału zbrojeniowego, otrzymując z kurii prymasowskiej jurysdyk­cję na cały kraj. Jako duszpasterz usiłował żołnierzom podziemia wytłumaczyć bezsens walki w ówczesnych warunkach. Organi­zacji podziemnych jednak nie rozwiązano, nie chciał więc pozostawić jej bez moralne­go wsparcia. Przyjął pseudonim „Sem”, ale współtowarzysze woleli nazywać go „Oj­cem”.


W tym też roku został aresztowany przez władze bezpieczeństwa. Po procesie pokazowym w Krakowie, wyrokiem z 13 sierpnia 1949 roku został skazany wraz z towarzysza­mi na karę śmierci i na utratę praw obywa­telskich i honorowych na zawsze za rzekomy udział w antypaństwowej organizacji. Dla ratowania zakonu przed represjami został fikcyjnie dymisjonowany z zakonu. Został rozstrzelany w więzieniu przy ul. Montelu­pich 14 września 1949 roku w uroczystość podwyższenia Krzyża Świętego. Spoczął na cmentarzu Rakowieckim.