Zobacz więcej


INDYWIDUALNE REKOLEKCJE DLA KAPŁANÓW w Starej Wsi

W naszym Domu Zakonnym istnieje możliwość - dla kapłanów diecezjalnych i zakonnych - odprawienia indywidulanie rekolekcji pod kierunkiem O. Tadeusza Hajduka SJ .

Ze względów lokalowych w najbliższych miesiącach, w tym samym czasie możemy przyjąć najwyżej kilka osób równocześnie zapewniając im mieszkanie w jednoosobowym pokoju z łazienką.
Stąd konieczność wcześniejszego umówienia się z prowadzącym, który także daje w ciągu roku rekolekcje poza domem i nie zawsze jest dyspozycyjny w Starej Wsi.

O. Tadeusz Hajduk posiada długie doświadczenie szczególnie w dawaniu rekolekcji ignacjańskich, będąc dyrektorem naszych Domów Rekolekcyjnych {Częstochowa 1997 – 2004, Zakopane 2004 – 2009). Ostatnie 7 lat spędził w Starej Wsi jako magister nowicjatu.

Istnieje zatem możliwość odprawienia pod jego kierownictwem 8–dniowych rekolekcji Ignacjańskich, dowolnego tygodnia lub syntezy tematycznej [przynajmniej kilkanaście różnych tematów możliwych do podjęcia].

O. Hajduk dawał także w ostatnich latach kilkakrotnie 3–dniowe rekolekcje kapłańskie w różnych diecezjach. Można więc i na takowe się umówić i albo skorzystać z tematów podjętych na wcześniej dawanych rekolekcjach, albo umówić się na jakąś inną formę i tematykę.

Zainteresowanych prosimy o kontakt mailowy bezpośrednio z o. Tadeuszem Hajdukiem SJ: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Licznik

Od 01.04.2017
218876
Dzisiaj
Wczoraj
Ostatni miesiąc
144
1023
42127
Twoje IP: 54.81.45.122
18-10-2017 09:34

OnLine

Odwiedza nas 20 gości oraz 0 użytkowników.

Maksymy św. Ignacego


Na dzień: 18 Października

Cytat: „Czarownikiem jest miłość własna; oczy naszej duszy cząsto oczarowuje, abyśmy uważali za niemożliwe, co we właściwem świetle przedstawione, nie tylko jest możliwe, ale i konieczne.”
Komentarz: Źle będzie leczył lekarz, jeśli za zdaniem chorego pójdzie; gorzej jeśli za jego pożądaniem. Niechaj boli, byleby pomogło, nie potrzeba żałować ani żelaza, ani ognia; niechaj jęczy, niechaj się rzuca chory, byle zadawane mu rany do zdrowia prowadziły. Poczciwa to katownia, co ból chwilowy zdrowiem, jako nieoszacowanym skarbem nagradza. Nie ma gorszej łaskawości nad pobłażanie choremu, dla jego zguby, to jest, nad odejmowanie mu środka wyzdrowienia. Wielką niemocą jest miłość własna, rzadko na sobie samej się ogranicza, często bywa innych wad rodzicielką i kierowniczką; gdy jej schlebiamy, wiele nieszczęść sobie gotujemy, i dopóty się od nich nie uwolnimy, dopóki miłości własnej w sobie nie umorzymy. Co ona uważa do zniesienia za niemożliwe, to wprawa pokazuje, że jest znośne, nawyknienie że możliwe, łaska że nawet przyjemne. Tych przeto doradzców nad nią przenosić należy.


Cytaty i  komentarze pochodzą z książki "Maksymy św. Ignacego", o. Gabriel Hevenesi SJ (1656-1715)  z roku 1886. Tłumaczenie ks. Antoni Chmielowski.
Książka zawiera wypis z duchowych nauk założyciela jezuitów na każdy dzień roku.
Początek strony

Boot template designed by starawies.net